| Nazwa IAU | Odległość [km] | Okres obiegu | Masa [1015 kg] | Średnica / wymiary [km] | Mimośród | Jasność obserwowana | Rok odkrycia | Odkrywca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Phobos | 9378 | 7h 40min | 10,8 | 27 x 21,6 x 18,8 | 0,015 | 11,6m | 12 sierpnia 1877 rok | Hall |
| Deimos | 23 459 | 30h 20min | 1,8 | 15 x 12.2 x 11 | 0,001 | 12,7m | 10 sierpnia 1877 rok | Hall |
Phobos
| Odległość od środka Mars: | 9378 km |
| Okres obiegu wokół Marsa: | 7h 40 min |
| Masa satelity: | 1,08 x 1016kg |
| Średnica równikowa satelity: | 22,2 km |
| Mimośród orbity: | 0,015 |
| Jasność obserwowana: | 11,6m |
| Rok odkrycia: | 12 sierpnia 1877 rok |
| Odkrywca: | Hall |
Phobos, większy i bliższy planecie spośród dwóch księżyców Marsa, odkrytych w 1877 i obdarzonych nazwami: Phobos - "strach", oraz Deimos - "groza", przez amerykańskiego astronoma A. Halla (1829-1907). Średni promień orbity 9323 km, okres obiegu 7 godzin 39 min (mniejszy od okresu obrotu Marsa wokół własnej osi, przez co dla obserwatora z Marsa wschodzi na tamtejszym zachodzie, a zachodzi na wschodzie). Bryła Phobos jest w przybliżeniu elipsoidą o długościach osi równych: 27, 12 i 11 km oraz masie 11 900 mld t. Albedo wynosi 6%, powierzchnia pokryta jest pyłem, ma widoczne rysy i kratery (największy o średnicy 10 km). Średnia gęstość wynosi ok. 2 g/cm3. Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni Phobos równe jest 0,0063 m/s2. Phobos jest najprawdopodobniej przechwyconą przez Marsa planetoidą, spadnie na powierzchnię Marsa za około 100 mln lat. Phobos jest większym i bliższym powierzchni Marsa z dwóch jego księżyców: odległość od (środka) Marsa: 9378 km średnica: 22.2 km (27 x 21.6 x 18.8) masa: 1.08e16 kg Phobos jest bliżej Marsa niż jakikolwiek innych księżyc do swojej planety w Układzie Słonecznym, mniej niż 6000 km powyżej powierzchni; jest również jednym z najmniejszych księżyców w Układzie Słonecznym. W greckiej mitologii Phobos jest jednym z synów Aresa (Marsa) i Afrodyty (Wenus). "phobos" po grecku znaczy "strach" (od tego pochodzi "fobia"). Został odkryty 12 sierpnia 1877 roku przez Hall'a, sfotografowany przez Viking'a 1 w 1977. Phobos porusza się po orbicie o promieniu mniejszym od promienia orbity synchronicznej. Wschodzi na zachodzie, przebiega nieboskłon bardzo szybko i zachodzi na wschodzie, zwykle dwa razy dziennie. Jest tak blisko powierzchni, że z niektórych miejsc na Marsie nie widać go ponad horyzontem. Phobos jest skazany na zagładę: ponieważ jego orbitą przebiega tak nisko siły pływowe spychają go w kierunku Marsa. W ciągu najbliższych 100 miliow lat rozbije się na kawałki i powstanie z niego pierścień, lub zderzy się z powierzchnią Marsa. Phobos i Deimos mogą być złożone z bogatych w węglany podobnych do skał asteroidów typu C. Ich gęstości są jednak tak małe, że nie mogą się one składać wyłącznie że skał. Bardziej prawdopodobne jest, że składają się z mieszaniny skał i lodu. Obydwa są gęsto pokryte kraterami. Rosyjski statek Phobos 2 wykrył wydzielający się w małych ilościach, ale stałe, gaz. Niestety stracono Phobos'a 2 zanim mógł określić rodzaj substancji; prawdopodobnie była to woda. Najbardziej znaną cechą Phobos'a jest duży krater nazywany Stickney (panieńskie nazwisko żony A. Hall'a). Jak w wypadku krateru Herschel na Mimasie (w mniejszej skali) uderzenie, które było przyczyną powstania Stickney'a musialo niemal rozbić Phobosa. To samo uderzenie było prawdopodobnie przyczyną powstania bruzd i rys na powierzchni księżyca. Sądzi się, że Phobos i Deimos są asteroidami. wyłapanymi przez pole grawitacyjne Marsa. Pojawiają się teorie, że pochodzą one spoza Układu Słonecznego, a nie z pasa asteroidów. Pewnego dnia Phobos i Deimos mogą być użyteczne jako "stację kosmiczne" z których będziemy badać Marsa lub jako "przystanki" podczas podróży na i z Marsa; szczególnie, gdy obecność tam lodu zostanie potwierdzona.
Deimos
| Odległość od środka Mars: | 23 459 km |
| Okres obiegu wokół Marsa: | 30h 20 min |
| Masa satelity: | 1,8 x 1015kg |
| Średnica równikowa satelity: | 12,6 km |
| Mimośród orbity: | 0,001 |
| Jasność obserwowana: | 12,7m |
| Rok odkrycia: | 10 sierpnia 1877 rok |
| Odkrywca: | Hall |
Deimos, jeden z księżyców Marsa, drugi - licząc od powierzchni planety. Średnia odległość od Marsa 23 460 km. Wymiary: 11´12´15 km, pokryty licznymi kraterami. Jest prawdopodobnie przechwyconą przez pole grawitacyjne Marsa planetoidą. Odkryty w 1877 przez A. Halla. Deimos jest mniejszym i bardziej odległym od Marsa, spośród jego dwóch księżyców: odległość od Marsa: 23,459 km średnica: 12.6 km (15 x 12.2 x 11) masa: 1.8e15 kg Deimos jest najmniejszym znanym księżycem w Układzie Słonecznym. Po angielsku wymawia się "DEE mos" W greckiej mitologii, Deimos jest jednym z synów Aresa (Marsa) i Afrodyty (Wenus); "deimos" po grecku znaczy "pankia". Został odkryty 10 sierpnia 1877 roku przez Hall'a, sfotografowany przez Viking'a 1 w 1977. Deimos i Phobos są złożone z bogatych w węgiel podobnych do skał asteroidów typu C i lodu. Obydwa są gęsto pokryte kraterami. Deimos i Phobos są prawdopodobnie asteroidami, których tory zostały zakłócone przez pole grawitacyjne Jowisza i wprowadzone na orbity, które pozwoliły Marsowi je przechwycić.
Opublikowany: 2008-10-11 15:05