Ogólne
| Symbol: |  |
| Klasyfikacja: | Planeta (skalista) |
| Średnica równikowa: | 12.104 km |
| Średnica południkowa: | 12.104 km |
| Okres obrotu: | 243,02 dni |
| Okres obiegu: | 224,7 dni |
| Masa (Ziemia=1): | 0,815 |
| Gęstość (woda=1): | 5,24 |
| Przyśpieszenie: | 8,6 m/s2 |
| Szybkość ucieczki: | 10,62 km/s |
| Nachylenie osi: | -177,3° |
| Temperatura max.: | +482°C |
| Temperatura min.: | +446°C |
| Albedo: | 65% |
| Księżyce: | 0 |
| Pierścienie: | 0 |
Druga planeta od Słońca. Dawniej uważana za bliźniaka Ziemi, lecz badania sondy Mariner dowiodły, że na powierzchni Wenus panuje 90 razy większe ciśnienie niż na Ziemi. Temperatura sięga tam 470°C! Kula śnieżna, przy takiej temperaturze wyparowała by w kilka sekund. Planeta ta jest najjaśniejszym, po Słońcu i Księżycu ciałem na naszym niebie. Czasem widoczna jest nawet w dzień. Ponieważ znajduje się blisko Słońca, obserwować można ją jako gwiazdę poranną albo wieczorną, podobnie jak Merkurego. Wenus objawia fazy jak Księżyc i Merkury, przy czym najjaśniejsza jest w kwadrze, nie w pełni. Po mimo tak niewielkiej odległości, z Ziemi nie da się dostrzec żadnych szczegółów planety. Uniemożliwia to bardzo gruba warstwa chmur. Szczegółów powierzchni dostarczyły amerykańskie i radzieckie sondy. Krajobraz planety jest w większości równinny. Góry i niziny stanowią odpowiednio 10% i 20%. 
Dwie rozległe wyżyny przypominają kontynenty. Pierwsza: Aphrodite Terra jest tak wielka jak Afryka. Druga: Ishtar Terra o rozmiarze Australii. 11 kilometrów ponad średni poziom planety wznosi się pasmo górskie Maxwell Montes - najwyższy punkt na Wenus. 
Cała powierzchnia usiana jest wulkanami, dochodzącymi nawet do 160 km średnicy. Silne wiatry w atmosferze skutecznie mieszają powietrze na całej planecie. Dlatego mimo długiej nocy i dnia, amplituda temperatury między dniem na równiku i nocą na biegunie jest niewielka. Większość planet i księżyców Układu Słonecznego obraca się wokół osi i krąży wokół Słońca w kierunku odwrotnym od ruchu wskazówek zegara. Jednakże Wenus rotuje zgodnie z ruchem wskazówek zegara, czyli odwrotnie niż inne planety. W zasadzie nie wiadomo, dlaczego tak się dzieje, aczkolwiek niektórzy astronomowie wysunęli hipotezę, że Wenus obracała się kiedyś w tym samym kierunku co pozostałe planety, lecz zmieniła rotację w wyniku zderzenia z jakąś planetą lub planetoidą. Inna hipoteza mówi, że na skutek odzwiaływań pływowych Słońca i innych planet, Wenus "przewróciła się do góry nogami".
Struktura
| Region: | Promień: | Podstawowe składniki: |
|---|---|---|
| Atmosfera: | 3% | dwutlenek węgla, azot, argon, kwas siarkowy, para wodna |
| Skorupa: | 0,5% | skalisty krzem, metale |
| Płaszcz: | 52,5% | głównie krzem, trochę metalicznego tlenu |
| Jądro zewnętrzne: | 30% | płynne żelazo-nikiel |
| Jądro wewnętrzne: | 17% | stałe żelazo-nikiel |
Wewnętrzna struktura planety jest zbliżona do ziemskiej. Stałe, wewnętrzne jądro i płynne, zewnętrzne składa się z żelaza i niklu. Płaszcz jest mniej aktywny niż ziemski. Dowodzi temu ograniczona geologiczna działalność, czyli trzęsienia i ruchy płyt kontynentalnych. Zewnętrzna skała nie jest plastyczna. Atmosfera Wenus jest bardzo złożona. Z górnych warstw padają deszcze, przekształcające się na dole w mgłę kwasu siarkowego. Wiatry owiewają dookoła planetę w ciągu 4 dni, wiejąc z siłą tornada. Nawet powolne wiatry, przy powierzchni mają moc płynącej rzeki. Ciśnienie liczące 90 atmosfer załamuje światło, tak że horyzont wydaje się dziwnie zginać ku górze do nieba. Tak wysokie ciśnienie na Ziemi występuje kilometr pod wodą. Dolna warstwa atmosfery składa się głównie z dwutlenku węgla. 
Powoduję to niezwykle silny efekt cieplarniany podgrzewając planetę o 500°C! Wszędzie pioruny biją tak często, że nawet ciemna strona jarzy się z hałasem. Gęsta atmosfera sprawia, że huk grzmotu przenoszony jest na duże odległości. Atmosferyczne prądy stoją w szeregu do rozległych pokładów chmur. Na równiku prądy rozbiegają się tworząc formę Y-kształtną, które rozciągają się w poprzek przez całą planetę. Pasy pary, koloru żółtego od kwasu siarkowego, są napędzane przez nie kończące się ciepło Słońca. Chmury odbijają największe, ze wszystkich planet, stosunki światła. Atmosfera Wenus stanowi wrogie i gwałtowne otoczenie. Będzie to pewnie duże wyzwanie rodzajowi ludzkiemu na pierwsze kroki na naszym najbliższym sąsiedzie.
Orbita
| Średnia odległość od Słońca: | 108.200.000 km (0,72) AU |
| Peryhelium: | 107.400.000 km |
| Aphelium: | 109.000.000 km |
| Mimośród orbity: | 0,007 |
| Średnia prędkość obiegu: | 126.110 km/h |
| Max. prędkość obiegu: | 126.990 km/h |
| Min. prędkość obiegu: | 125.220 km/h |
| Nachylenie orbity: | 3,4° |
Wenus ma najbardziej kołową orbitę ze wszystkich planet. Mimośród wynosi tylko 0,007. Okrąża słońce w 224,7 dni przy nachyleniu 3,4° do Ekliptyki. Tak jak u Merkurego, orbita Wenus znajduje się całkowicie wewnątrz orbity Ziemskiej, dlatego objawiają fazy jak Księżyc. Z tą różnicą, że Księżyc najjaśniejszy jest w pełni, a Wenus w kwadrze, gdyż w pełni znajduję się najdalej.
Galeria
Więcej na temat Wenus
- Dziewieć Planet (autor: Bill Arnett); Wersja oryginalna (angielska)
- AstroNEWS - Przejście Wenus - mamy zdjęcia! (15 czerwca 2004)
- Przejście ISS na tle Słońca i Wenus (ang.)
- Views of the Solar System (ang.) - polecam!
- NASA - Jet Propulsion Laboratory (ang.)
Opublikowany: 2008-10-11 12:42
Uaktualniony: 2009-08-7 6:46